Wszystko czego nie wiecie o US Open

Napisane 11.06.2012 przez Tomasz Zembrowski

1) Pierwsza odsłona U.S. Open była zdecydowanie mniej “chodliwą imprezką” niż dzisiaj. Była na tyle nieistotna, że przesunięto ją o miesiąc z powodu konfliktu datowego z America’s Cup czyli wyścigiem jachtów. Turniej odbył się 4 października, 1895 roku na 9 dołkowym polu Newport Golf Club. A wzięło w nim udział raptem…10 zawodowców i jeden amator. Cała jedenastka (tak na czasie skoro mamy turniej Euro) grała 36 dołków w ciągu jednego dnia. Wygrał Horace Rawlins (miał wówczas 21 lat), który osiągnął porażające wyniki 91 i 82. Horacy za zwycięstwo dostał…150 $

2) Po 79 latach, wygrana Kena Venturi, w masakrycznym upale na polu Congressional w 1964 było ostatnią odsłoną turnieju rozgrywaną w sobotę. To wciąż o 30 imprez U.S. Open więcej niż te rozgrywane w dzisiejszy sobotnio/niedzielny sposób. Chyba jednak wolimy aktualną wersję.

3) W pierwszych szesnastu latach rozgrywania imprezy (1895-1910),16 krotnie wygrywali obcokrajowcy. Dopiero John McDermott stał się pierwszym z USA i zarazem najmłodszym w historii imprezy zwycięzcom. Miał wówczas zaledwie 19 lat. Przez kolejny wiek tendencja się odwróciła, zaledwie 16 razy wygrywali zawodnicy z poza Stanów Zjednoczonych (6 razy w ciągu ostatnich 8 lat).

4) Pole golfowe, na którym rozgrywano U.S. Open w 1912 roku, Country Club Buffalo, było pierwszy i jedynym wówczas obiektem na świecie, który posiadał par 6. John MCDermott w drodze po swój drugi (pod rząd) tytuł U.S. Open, zagrał na 10 dołku, o długości 606 jardów, (-6) w całej imprezie.

5) Oakmont Country Club in Pittsburgh w Pensylwanii gościło U.S. Open więcej niż jakiekolwiek inne pole a konkretnie w 2007 roku gościło imprezę po raz ósmy. W 2016 będzie gościć po raz dziewiąty. Jeśli dodamy inne wielkoszlemowe imprezy Oakmont prowadzi również z konurencją – poza 8 U.S. Open, walczono również w: pięciu odsłonach U.S. Amateur, trzech PGA Championship i dwóch U.S. Women’s Open.

6) Najgorszym wynikiem zanotowanym we wszystkich odsłonach U.S. Open może się pochwalić Ray Ainsley. Ray grając w 1938 roku na polu Cherry Hills Golf Club. Na 16 dołku (par 4) golfista wpadł do rzeczki, a potem próbował się z niej wydostać…Próbował nie raz i nie dwa i kiedy ostatecznie udało mu się umieścić piłkę w dołku na jego karcie widniał piękny wynik – 19 uderzeń.

7) Ludzie pamiętają słynny drive Arnolda Palmera na green pierwszego dołka par 4, w finałowej rundzie w 1960 roku w Cherry Hills. Wówczas Arnie zrobił birdie. Zdecydowanie mniej ludzi pamięta, że Palmer w poprzednich dniach próbował tej samej sztuki z różnym skutkiem zrobił: double bogeya, birdie  i bogeya. Szału nie było.

8) 21 zawodników wygrało U.S. Open więcej niż raz a w czołówce czterema zwycięstwami mogą pochwalić się: Jack Nicklaus (1962, 1967, 1972, 1980), Ben Hogan (1948, 1950, 1951, 1953), Bobby Jones (1923, 1926, 1929, 1930) i Willie Anderson (1901, 1903, 1904, 1905). Co ciekawe multi-zwycięzcy są z trzech krajów – 2 reprezentuje Szkocję (Alex Smith i wcześniej wymieniony Willie Anderson), 2 reprezentuje RPA (Ernie “Big Easy” Els i Retief Goosen) a 17 jest z USA.

9) Jeśli historia jest prawdziwa było tak – na ostatnim dołku, ostatniej rundy U.S. Open w 1969 roku, marshal opierniczył Orville Moody’ego “PROSZĘ PRZEJŚĆ ZA LINKI”, myśląc, że to jeden z widzów. Cóż…Moody był aktualnym liderem i zdobył swój jedyny tytuł PGA Tour. Na temat rozwoju kariery marshala nie mamy wiedzy natomiast Moody rozbrykał się później w lidze seniorskiej gdzie zgarnął aż 11 tytułów

10) Odsłona U.S. Open dorobiła się swoistej ksywki – ” Masakry w Winged Foot”. Właściwie wcale się nazwie nie dziwimy bo nikt nie był nawet bliski zagrania par pola, zwycięzca Hale Irwin zakończył z wynikiem 287 (+7) z dwoma uderzeniami przewagi nad Fezlerem Forrestem. W powojennych edycjach turnieju tylko Julius Boros w 1963 wygrał z gorszym wynikiem (+9). Przewodniczący komitetu turniejowego Sandy Tatum, pytany o trudno ustawione pole stwierdził “Nie chcieliśmy upokorzyć najlepszych zawodników świata, chcieliśmy ich po prostu zidentyfikować”.

11) Wszyscy myśleli, że rekordy ustanowione przez Tigera Woodsa w roku 2000 będą nie do pobicia…aż przyszedł rok 2011. Zeszłoroczna edycja należała do Rorego McIlroya, który ustanowił następujące rekordy:
najniższy wynik po 36 dołkach: 131 (65–66)
najniższy wynik po 54 dołkach: 199 (65–66–68)
najniższy wynik po 72 dołkach: 268 (65–66–68–69)
najwięcej poniżej par po 72 dołkach: ( -16)
najwięcej poniżej par w czasie turnieju ( -17)

12) Amator Francis Quimet, z biednej rodziny (dziecko irlandzkich i francusko-kanadyjskich imigrantów zwyciężył w odsłonie turnieju w 1913 roku pokonując wielkich Harrego Vardona i Teda Raya. Pomijając już kwestię, że był to debiut turniejowy Francisa w turniejach wielkoszlemowych, trzeba pamiętać, że caddy w tamtych czasach nie mieli PRAWA grać w tego rodzaju imprezach. Dlatego był to dla wszystkich szok tym większy.

13) Największym “przegranym” U.S. Open można określić kogoś kto najwięcej razy był blisko ale nie dał rady. Jeśli tak, to królem tej konkurencji jest Phil “Lefty” Mickelson, który zakończył zmagania jako drugi aż pięć razy (1999, 2002, 2004, 2006, 2009). Być może gdyby do tych drugich miejsc Phil dołożył zwycięstwo było by łatwiej. Ale nie dołożył… Z drugiej strony wśród “prawie pierwszych” Phil jest w zacnym towarzystwie. Po 4 drugie miejsca mieli Robert T. Jones Jr. (1922, 1924, 1925, 1928), Sam Snead (1937, 1947, 1949, 1953), Arnold Palmer (1962, 1963, 1966, 1967) i Jack Nicklaus (1960, 1968, 1971, 1982)

14) W turnieju U.S. Open bierze udział 156 graczy a cuta przechodzi 60 najlepszych plus remisy plus wszyscy, którzy tracą do lidera 10 uderzeń lub mniej. Właśnie ta ostatnia reguła spowodowała, że w 1996 roku aż 108 zawodników, grało do końca weekendu na polu Oakland Hills C.C. (South Course)

Komentuj


Powrót na górę strony